Zapora wodna w Myczkowcach

Zapora wodna w Myczkowcach to starsza siostra zapory w Solinie, stanowiąca część Zespołu Elektrowni Wodnych Solina – Myczkowce. Zbudowana w latach 1955–1960 na rzece San, choć projekt jej powstania sięga już 1921 roku i autorstwa prof. Karola Pomianowskiego, zapora ta pełniła rolę poligonu doświadczalnego przed budową znacznie większego kompleksu w Solinie. Unikalną cechą konstrukcji jest wykorzystanie naturalnego łuku rzeki wokół góry Grodzisko oraz przebito 700-metrowy tunel pod jej ramieniem, co pozwoliło przeprowadzić wodę „na skróty” do elektrowni. Dzięki temu odcinek Sanu na zwierzyńskim zakolu, zwany „martwym Sanem”, ma niezwykle spokojny charakter. Obiekt to konstrukcja ziemna o długości 386 metrów i wysokości 17,5 metra, z betonową częścią przelewową w środku. Zapora jest ciekawostką inżynierską i atrakcją turystyczną, choć znacznie mniej tłumnie odwiedzana niż jej słynniejsza siostra. Najlepiej podziwiać ją można spacerując zielonym szlakiem turystycznym, który prowadzi z Leska w kierunku Mykowa, mijając po drodze zwierzyńską infrastrukturę elektrowni. Miejsce to oferuje unikalny widok na potężną zaporę oraz spokojne wody „martwego Sanu”, będąc idealnym punktem na trasę pieszą w Bieszczadach.